img

Groźna zakrzepica – diagnostyka

Zakrzepica żył głębokich jest jednym z najpoważniejszych schorzeń w obrębie układu krwionośnego. Niezdiagnozowana może doprowadzić do śmierci pacjenta i pośrednio przyczynia się do sporej części zgonów również w Polsce. Etiologia choroby nie jest w pełni poznana, a kontrolować można tylko niektóre czynniki ryzyka.

Trudne wykrywanie, jeszcze trudniejsze leczenie

Podstawowym problemem związanym z zakrzepicą żył głębokich jest fakt, że daje ona objawy, które wielu pacjentów jest skłonnych lekceważyć, natomiast kiedy zakrzep już się oderwie, wówczas pozostaje bardzo niewiele czasu na reakcje. Szczególnego wydźwięku nabiera w tym kontekście fakt, że objawy zakrzepicy – przynajmniej niektóre – są dość specyficzne i mogą zostać wykryte przez chirurga bezinwazyjnie w czasie prostej wizyty. Niektóre z objawów sygnalizują chirurdzy w serwisie http://chirurgia-onkologia.com.pl/nazwiska-w-chirurgii/.

Objaw Homansa

Pojawia się mniej więcej u jednego pacjenta na trzech. Stwierdza się go po dolegliwości bólowej okolic dołu podkolanowego i łydki na nodze wyprostowanej w stawie kolanowym i przy stopie zgiętej grzbietowo. W tym ułożeniu dochodzi do podrażnienia zakończeń nerwowych obsługujących niektóre naczynia krwionośne. Jest to objaw specyficzny dla procesów zakrzepowych rozwijających się w obrębie żył podudzia. Mimo że nie jest powszechny, to daje możliwość szybkiego diagnozowania przynajmniej części pacjentów.

Objaw Mozesa

Ten jest dwukrotnie częstszy niż objaw Homansa, a pojawia się przy tej samej okolicy wytwarzania zakrzepów. W tym przypadku jednak ból ma charakter mniej więcej ciągły, ale część pacjentów ma problem z jego lokalizacją, gdyż pojawia się w całym rzucie zmienionego chorobowo naczynia. Najczęściej podaje się, że jest to objaw późniejszy, natomiast z punktu widzenia o tyle cenny, że nie wymaga przyjęcia żadnej szczególnej pozycji. Problemy wynikają jednak z charakteru dolegliwości bólowych, które mogą się okresowo nasilać i słabnąć, a nawet zanikać, co jednak nie oznacza wcale, że rozpuszcza się równocześnie skrzep w naczyniu żylnym.

Objawy Mozesa i Homansa to tylko początek

Oba przedstawione wyżej objawy mają duże znaczenie w diagnostyce, ale głównie na jej wstępnych etapach. Mogą zostać zauważone przez pacjenta albo przez lekarza w czasie rutynowej kontroli. Ponieważ jednak żaden z nich nie jest objawem pewnym, i tak wymagane jest zastosowanie dalszej diagnostyki obrazowej w celu oceny precyzyjnej lokalizacji zakrzepu oraz jego wielkości. Nie należy więc przeceniać objawów o charakterze bólowym, jednak nie wolno ich też bagatelizować, ponieważ przy rosnącej częstości zakrzepicy nawet taka wstępna metoda diagnostyczna o umiarkowanej skuteczności może w dalszej perspektywie przyczynić się do ograniczenia zgonów w przebiegu zakrzepicy żył głębokich.

 

Artykuł zewnętrzny

Redakcja

sekretciala.pl

Zobacz również